X
تبلیغات
: : الهی نامه : :

حدیث روز

سخن روز

: : الهی نامه : :

Home Email Archive Designer
یک حرف . . .

هزارسختی اگر بر من آید آسان است....که دوستی و ارادت هزارچندان است

سفر دراز نباشد به پای طالب دوست....که خار دشت محبت گلست و ریحانست

اگرتوجور کنی جور نیست تربیت است...وگرتو داغ نهی،داغ نیست درمانست

الهی!

تو دوستان را به دشمنان می نمایی..

درویشان را غم و اندوه دهی...بیمار کنی و خود بیمارستان کنی، درمانده کنی و خود درمان کنی،از خاک آدم کنی و چندان احسان به وی کنی..سعادتش بر سر دیوان کنی و به فردوس اورا میهمان کنی،مجلسش روضه رضوان کنی..نا خوردن گندم با وی پیمان کنی و خوردن آن در علم غیب پنهان کنی.آنگه اورا زندان کنی و سالها گریان کنی...

جباری تو کار جباران کنی،خداوندی تو کار خداوندان کنی..تو عتاب و جنگ همه با "دوستان" کنی..

الهی!

 

ای دور از نظر و ای نیکو حضر و ای نیکوکار نیک منظر..ای دلیل هر برگشته و ای راهنمای هر سرگشته..

ای چاره ساز هر بیچاره و ای آرنده هر اواره..ای جامع هر پراکنده و ای رافع هر افتاده...

  

                  دست ما گیر ای بخشنده بخشاینده...

 

الهی!

 

     یاد تو در میان دل و زبان است و مهر تو در میان سر و جان...

 

الهی!

 

   آنچه ما خود کشتیم به بر میار و آنچه تو کشتی آفت ما از آن بازدار...

  

الهی!

 

                             از غافلانیم..نه از کافرانیم...

 

          نگهدار تا پریشان نشویم و در راه آر تا سرگردان نشویم....

 

الهی!

 

  تو بر رحمت خودی و ما بر حاجت خویش...

                               توانگری و ما درویش...

لينك مطلب | نوشته شده در ساعت 12:55 توسط : : سید هادی : : |


یک حرف . . .

اگرتو برفکنی در میان شهر نقاب...هزار مومن مخلص درافکنی به عقاب

درون ما ز تو یک دم نمی​شود خالی....کنون که شهر گرفتی روا مدار خراب

تو را حکایت ما مختصر به گوش آید...که حال تشنه نمی​دانی ای گل سیراب

الهی!

 

زندگی همه با یاد تو...شادی همه با یافت تو...و جان آنست که درآن شناخت تو است...موجود نفسهای جوانمردانی...حاضر دلهای ذکر کنندگانی...از نزدیک نشانت می دهند و برتر از آنی...از دور می پندارند و نزدیک تر از جانی...ندانم که در جانی یا خود جانی...آنی که خود گفتی و چنانکه خود گفتی آنی...

الهی!

 

     تا با تو آشنا شدم ،از خلایق جدا شدم...در جهان شیدا شدم...

 

       نهان بودم ،پیدا شدم...

 

کریما!

 

     هر که را خواهی که بر افتد ، اورا رها کنی تا با دوستان تو در افتد...

 

الهی!

 

   مران کسی را که خود خواندی...

           

                     ظاهر مکن جرمی را که پوشاندی...

                                 

                                             کریما!میان ما و تو داور تویی...

 

             آن کن که سزاوار آنی نه آنچنان که سزاوار ماست...

 

الهی!

 

     مرکب وا ایستاد و عمرم بفرسود...

 

                       همراهان برفتند و این بیچاره را جز حیرت نیفزود....

 

الهی!

 

   اگر خامم پخته ام کن...

                    و اگر پخته ام سوخته ام کن...

 

لينك مطلب | نوشته شده در ساعت 0:20 توسط : : سید هادی : : |


Home | Archive | Email

Type Writer Status Bar